Dzieło kompozytorskie Władysława Żeleńskiego jest dla mnie odkryciem. Zarówno, jeśli chodzi o swą objętość, jak i wartość artystyczną.

Jest moją wielką radością i przywilejem móc zaprezentować Państwu komplet dzieł fortepianowych tego kompozytora i organizatora życia muzycznego, tak istotnego dla kultury polskiej. W kompozytorskim dorobku Władysława Żeleńskiego utwory przeznaczone na fortepian pełnią rolę drugoplanową. Wydaje się jednak bardzo interesującym móc prześledzić na ich przykładzie ewolucję języka muzycznego twórcy, od młodzieńczych form sonatowych, aż po późne miniatury. Obok Juliusza Zarębskiego i Ignacego Jana Paderewskiego postać Władysława Żeleńskiego jest chyba najbardziej znaczącą figurą „doby pochopinowskiej” – drugiej połowy wieku XIX w pianistyce w Polsce. Jednocześnie styka się bezpośrednio z twórcami młodopolskimi, z których genialnym kontynuatorem tej fortepianowej tradycji będzie Karol Szymanowski.

Piotr Sałajczyk


Utwory fortepianowe słuchają Państwo dzięki wsparciu Urzędu Marszałkowskiego Województwa Małopolskiego.


op. 3 Dwa tańce polskie: 1. Polonez, 2. Krakowiak, wyd.
op. 5 Sonata, przed 1859
1. Allegro deciso
2. Adagio e capriccio
3. Allegretto scherzando
op. 9 Valse caprice, 1858, wyd. ok. 1858
op. 11 Deux morceaux de salon, wyd.
1. Romance
2. Notturno
op. 17 Sechs Charakterstücke, 1870–80, wyd.
1. Präludium
2. Promenade
3. Tanz
4. Canon
5. Scherzo
6. Abschied
op. 18 Humoreske und Gavotte, 1870–80 wyd.
Humoreske
Gavotte
op. 20 Sonata, wyd.
1. Allegro con moto
2. Adagio
3. Scherzo Vivace
4. Allegro moderato
op. 31 Deux Mazourkas, 1877–80, wyd.
op. 35 Grand scherzo de concert, wyd. 1882?
op. 37 Dwa tańce polskie na 4 ręce (pierwotnie skomponowane na wielką orkiestrę), wyd.
op. 43 Prélude-Caprice, 1888–93, wyd.
Prélude
Caprice
op. 45 Gawot, wyd.
op. 46 Wielki polonez, wyd.
op. 47 Suita tańców polskich: Polonez, Krakowiak, Mazur, wyd.
op. 48 Rêverie, wyd.
op. 52 Moments d’un carnaval (valse brillante), wyd. 1911
op. 60 Koncert Es-dur na fortepian i orkiestrę, 1903
op. 62 Thème varié, 1909, wyd.
op. 63 Deux morceaux wyd. 1913
1. Toccate
2. Idylle
  Potpourris z motywów opery Goplana, 1898r.

Piotr Sałajczyk – wszechstronny i kreatywny pianista, występujący jako solista oraz kameralista. W 2017 roku nominowany do Paszportu Polityki „za wrażliwość i inteligencję, z którymi podchodzi do zapominanego na naszych estradach repertuaru”. W 2018 roku laureat Fryderyka oraz Nagrody Orfeusza „za wybitne kreacje wykonawcze muzyki polskiej” przyznanej przez Zarząd Główny Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków. Artysta wiele uwagi poświęca muzyce najnowszej oraz rzadko wykonywanej. Ma na swoim koncie liczne prawykonania, współpracuje m.in. z Apollon Musagete Quartett, Piotrem Pławnerem, Agatą Zubel oraz Kwartetem Śląskim, występuje oraz nagrywa z Filharmonią Narodową, NOSPR, Polską Orkiestrą Radiową, Sinfonią Iuventus, AUKSO, Sinfoniettą Cracovia, bierze udział w festiwalach w kraju i za granicą, takich jak: Warszawska Jesień, Beijing Modern Music Festival, Musica Polonica Nova, Sacrum Profanum, Budapesztańska Wiosna, Sommets Musicaux de Gstaad, Musique et Neige, Kwartet Śląski i jego goście, Festiwal Prawykonań NOSPR, Festiwal Pianistyki Polskiej w Słupsku, Usedomer Musikfestival.
www.salajczyk.com